بهره‌مند مىشوند ، آن‌گاه منادى اعلان مىكند كه اين افراد شيعيان على بن ابى طالب‌اند كه در دنيا بر اذيت‌ها صبر كردند ، و اينك اين موهبت‌ها به آنان عطا شده است . « 1 » وى ، در جاى ديگر از جابر روايت كرده كه گفت : ما نزد پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بوديم . در اين هنگام على بن ابى طالب عليه السّلام وارد شد ، پيامبر خطاب به ما فرمود : « أتاكم اخى » سپس روى به كعبه نمود و فرمود : سوگند به خداوند « ان هذا و شيعته هم الفائزون يوم القيامة » . « 2 » احاديث ديگرى نيز در كتب اهل سنّت در اين باره روايت شده است كه نقل آن‌ها موجب گستردگى كلام خواهد شد . و نقل موارد ياد شده براى اثبات مقصود ما كافى است . « 3 » از اين احاديث به دست مىآيد كه نام شيعه نخستين بار توسط پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بر هواداران و پيروان على عليه السّلام اطلاق شده است . و از آن‌جا كه اين اصطلاح شناخته شده بود ، پس از رحلت پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله نيز به كار رفته است . چنان‌كه مسعودى آن‌جا كه حوادث مربوط به سقيفه را نقل كرده گفته است : پس از آن‌كه ماجراى بيعت با ابو بكر در سقيفه پايان يافت ، امام على و عدّه‌اى از شيعيان وى در منزل او اجتماع نمودند . « 4 » امير المؤمنين عليه السّلام آنجا كه از واقعه‌ى جمل ياد كرده ، فرموده است : اصحاب جمل به

--> ( 1 ) . المناقب ، فصل 6 ، ص 73 ، حديث 52 ، ط مؤسسة النشر الاسلامي ، قم . ( 2 ) . همان ، فصل نهم ، ص 111 ، حديث 120 . ( 3 ) . ر . ك : تاريخ الشيعة ، ص 4 - 8 ؛ بحوث في الملل و النحل : 6 / 102 - 106 . ( 4 ) . اثبات الوصية ، ص 121 ، النجف .